เคยอยาก "ฆ่าตัวตาย" กันบ้างหรือเปล่า?
ผมเป็นคนหนึ่งที่มีความคิดนี้วนเวียนอยู่ตลอด
และรู้ด้วยว่าเพราะอะไร..
มันเป็นความน้อยเนื้อต่ำใจชนิดหนึ่ง
บ้างก็ว่าน้อยเนื้อโชคชะตา บ้างก็ว่าสังคม
แค่ผมรู้ว่ามันไม่ใช่เลย..
.
..
...
ผมเริ่มมีความคิดนี้ตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบแน่
เพียงคิดมาตั้งแต่จำความได้กระมัง
คิดจะขังตัวเองในห้องอบๆจนหายใจไม่ออก
คิดจะโดดลงจากยอดตึก
คิดจะกินยานอนหลับ ยาล้างห้องน้ำ
เคยคิดกระทั่งความคิดประหลาดๆ
เช่น ทำให้ตัวเองจมน้ำในขัน?
ผมเคยสงสัยในความคิดเช่นนี้
แต่ในวัยเช่นนั้นหากไปเล่าให้ใครฟัง
คงหาว่าเป็นเด็กบ้า เด็กประหลาด
จวบจนวันหนึ่ง
ผลการทดสอบที่เชื่อถือได้
ประเมินว่า
"ผมมีโอกาสฆ่าตัวตายสูง"
วันนั้นทุกอย่างก็กระจ่าง
พอเติบโตมาพอประมาณ
ความเก็บกดก้าวร้าว เก็บกดลงสมชื่อ
กดจนอัดแน่นล้นปรี่แทบทะลัก
อัดแน่นแข็งกร้าวปวดร้าวในทรวง
เจ็บปวดจนบ่อยครั้งต้องราดรด
"กองหิน" ในอกนี้ด้วยมิตรแท้เยี่ยง "สุรา"
ทุกวันนี้ผมเจออะไรหนักหนาขนาดไหน
คงมีคนหนักหนาสาหัสกว่าผมมากมาย
ที่เราว่าทุกข์แล้ว ยังสบายกว่าคนอีกมาก
เรายังมีบ้านอยู่ มีอาหารกิน มีคนที่หวังดี
ไยผมจะต้องน้อยเนื้อต่ำใจอ่อนแอเช่นนี้
ผมรู้..?
คงเพราะ
ผมมัน "ขลาดเขลา" จะยืนหยัดบนโลกใบนี้
นั่นหรือ?
